WYJĄTKOWE WYDARZENIE ARTYSTYCZNE !
TANNHÄUSER
OPERA DRAMATYCZNA w 3 aktach Ryszarda WAGNERA
SPEKTAKL NAGRODZONY ZŁOTĄ MASKĄ ZA REŻYSERIĘ – Laco Adamik!

24 kwietnia /sobota / 2010 r. / godz. 18.00
HALA ZEC – ELEKTROCIEPŁOWNIA SZOMBIERKI
W BYTOMIU /ul. Kosynierów 30/

Ten wyjątkowy spektakl zaprezentowany zostanie publiczności V Międzynarodowego Festiwalu G.G. Gorczyckiego przy współpracy z Operą Śląską, która dołączyła do grona jego współorganizatorów.
libreto kompozytora
przekład libretta: M. ŁEBKOWSKI, S. WERNER
kierownictwo muzyczne: Tadeusz SERAFIN
reżyseria: Laco ADAMIK
scenografia: Barbara KĘDZIERSKA
choreografia: Anna MAJER
przygotowanie chóru: Anna TARNOWSKA
współpraca muzyczna: Antoni DUDA
asystent reżysera: Jarosław ŚWITAŁA
premiera: 1 grudnia 2001 r.

Tannhäuser w reżyserii Laco Adamika przygotowany był w Operze Śląskiej z okazji obchodów stulecia gmachu bytomskiej Opery w roku 2001 i do dnia dzisiejszego został jednym z najlepszych i najbardziej prestiżowych - obok Carmina burana i Borysa Godunowa - spektakli Opery Śląskiej w Bytomiu.

Treść opery, do której libretto napisał sam kompozytor, oparta jest na średniowiecznej legendzie - m.in. baśni Turniej śpiewaczy Hoffmanna, zawartej w zbiorze Bracia serafiońscy i opowiada o niemieckim rycerzu, śpiewaku i poecie Tannhäuserze, który odnalazł drogę do legendarnej góry Wenus. Spędził długi czas z boginią na rozkoszach miłosnych, w końcu jednak zapragnął wrócić do ziemskiego świata, by zaznać wolności. Początkowo bogini nie chce go oswobodzić, potem zgadza się, ale wpada we wściekłość i różnymi sposobami próbuje nakłonić rycerza do zmiany zdania. Jednak Tannhäuser uświadamia sobie ogrom swoich grzechów i postanawia wrócić na zamek Wartburg, tym bardziej, że jest tam kochająca go siostrzenica Landgrafa – Elżbieta. Tymczasem w zamku odbywa się turniej śpiewaczy poświęcony tematyce miłosnej. Jako pierwszy występuje Wolfram wielbiąc w swojej pieśni miłość obyczajną, dworską. Tannhäuser - który złożył Wenus przysięgę, że jeśli go wyswobodzi, zawsze będzie sławił ją swoją pieśnią - śpiewa na cześć bogini o miłości ziemskiej i nieczystej, czym ściąga na siebie gniew pozostałych rycerzy. Zniesmaczone damy opuszczają salę, z wyjątkiem osłupiałej Elżbiety. Rycerze chcą zabić Tannhäusera, jednak Elżbieta go broni. Tannhäuser wyrusza więc do Rzymu, by błagać papieża o odpuszczenie grzechów. Papież jednak wątpi w jego odkupienie grzechów, uważa że prędzej jego pastorał zakwitnie niż niebiosa przebaczą Tannhäuserowi. Dlatego rycerz postanawia wrócić na wzgórze bogini Wenus, więc ta pojawia się, aby go zabrać. Elżbieta umiera, nie dostrzega tego jednak bliski całkowitego zatracenia Tannhäuser. Ratuje go Wolfram, przyzywający imię ukochanej Elżbiety - Wenus znika; Tannhäuser również umiera, wołając „Święta Elżbieto, módl się za mnie!”. Wówczas pojawia się chór pielgrzymów, obwieszczających, iż pastorał papieża zakwitł zielonymi liśćmi . Bohater zostaje zbawiony…

Najsłynniejszym fragmentem opery Wagnera jest uwertura, którą bardzo często wykonuje się osobno. Do kanonu najpiękniejszych arii w historii gatunku zalicza się natomiast liryczną, barytonową arię Wolframa O du, mein holder Abendstern (O, moja droga gwiazdo wieczorna), zwaną Pieśnią do gwiazdy.

Elektryzująca muzyka, monumentalne i multimedialne widowisko, piękne kostiumy, oryginalna reżyseria i scenografia, a także znakomite wykonanie – wszystko to składa się na wyjątkowość Tannhäusera Opery Śląskiej.
GORĄCO ZAPRASZAMY ! MOC WRAŻEŃ !
INTRYGUJĄCE PRZEDSTAWIENIE !
Ceny biletów: 65 zł, 45 zł
Informacje i rezerwacje: Kasa Biletowa Opery Śląskiej: 32/39 66 815; Dział Imprez i Reklamy Opery Śląskiej: 32/39 66 808; 39 66 853; www.opera-slaska.pl; opera@opera-slaska.pl

Opera Śląska w Bytomiu od ponad 60. lat stanowi chlubę i dumę śląskiego społeczeństwa; jest przy tym jedynym teatrem operowym dla 3 milionowej aglomeracji śląskiej, jedną z najważniejszych i najstarszych instytucji kultury południowej Polski, odnosząca sukcesy w kraju i zagranicą. Siedzibą Opery Śląskiej jest niezwykłej urody, zabytkowy, ponad 100-letni gmach teatru miejskiego, zbudowany w latach 1899-1901 w stylu neoklasycystycznym, według projektu berlińskiego architekta Aleksandra Böhma. Za datę inaugurującą działalność Opery przyjmuje się 14 czerwca 1945 roku, datę wystawienia „Halki” - pierwszego przedstawienia operowego w powojennej Polsce.

Twórcą Opery Śląskiej był światowej sławy artysta – Adam Didur. Autorytet jakim się cieszył pozwolił w krótkim czasie skupić wokół siebie oddany zespół doświadczonych pracowników i oprzeć tworzoną placówkę na mocnych, wiarygodnych podstawach nazwisk pierwszej klasy artystów, z wysoką pozycją w świecie opery. W kolejnych latach teatr bytomski zyskał opinię pierwszej sceny operowej w kraju oraz tytuł „kuźni talentów”. W Bytomiu debiutowali m.in.: Bogdan Paprocki, Romuald Tesarowicz, Anna Lorenc, Jolanta Wrożyna, Wiesław Ochman (także jako reżyser). Wszyscy śpiewacy po odejściu z Bytomia chętnie do niego gościnnie wracali zawsze podkreślając niezwykłą atmosferę śląskiej sceny operowej. Od roku 1979, co cztery lata, Opera Śląska organizuje Konkursy Wokalistyki Operowej noszące imię jej założyciela. Dotychczas w operze miało miejsce sześć ogólnopolskich edycji konkursu oraz dwie o charakterze międzynarodowym. Ów Konkurs jest imprezą unikatową – jedną z nielicznych tego rodzaju na świecie, a jego laureaci od kilkudziesięciu lat rozsławiają polską kulturę muzyczną.

Od początków swojej działalności zespół Opery Śląskiej podejmował się występów w objeździe (w salach widowiskowych oraz w plenerze), zgodnie z ideą twórcy - by upowszechniać sztukę operową w terenie. Opera Śląska stale gości na scenach macierzystego regionu, a także w dalszych miastach naszego kraju. Mapa podróży po Polsce powiększa się o coraz to nowe adresy.

Opera Śląska to pierwszy teatr, który wystąpił ze swoim spektaklem za granicą; była także pionierką na kontynencie amerykańskim. Wielokrotnie prezentowała swoje spektakle na arenie międzynarodowej. Od 1994 roku regularnie występuje za granicą. Szczególną renomą cieszy się w Niemczech, Holandii i Portugalii. Artyści teatru kilkakrotnie występowali w Berlinie – w sali Filharmoników im. Herberta von Karajana oraz w Konzerthausie. Często są goścmi Filharmonii Monachijskiej. Ostatnie letnie tournee niemieckie obejmują każdorazowo swoim zasięgiem ok. 80 miejscowości w Niemczech, Szwajcarii, Luksemburgu, Holandii, Austrii, Szwecji i Danii. Opera w dwóch zespołach wystawiła w okresie wakacyjnym w sumie przez ostatnie 3 lata blisko 250 spektakli, głównie „Nabucco” i „Aida”, które obejrzało ok. 400 tysięcy widzów.

Dorobek bytomskiej Opery to ponad 250 premier oper, operetek i baletów, w tym wiele pozycji prapremierowych. W repertuarze bieżącym utrzymuje się ok. 30 tytułów, w tym obok standardowych pozycji są dzieła niezwykle jak m. in.: „Eugeniusz Oniegin”, „Tannhauser” ,”Aida”, „Borys Godunow”, „Wesoła wdówka”, „Carmen”, "Nabucco", "Orfeusz i Eurydyka" oraz najnowsze spektakle "Łucja z Lammermoor", "Carmina burana", "Manru", „Romeo i Julia”, „Piękna Helena i inne”.

W roku 2005 w budynku filharmonicznym Opery otwarta została nowa sala koncertowa im. Adama Didura, mieszcząca 176 miejsc siedzących. Odbywają się w niej imprezy kameralne, małe formy muzyczne, koncerty symfoniczne, uroczystości jubileuszowe i inne. Od 1988 roku dyrektorem naczelnym i artystycznym Opery Śląskiej jest Tadeusz Serafin, który w dorobku posiada liczne realizacje oper, operetek i baletów pod własnym kierownictwem muzycznym, w tym: „Halka”, „Straszny dwór” Moniuszki, „Rigoletto”, „Ernani", „Aida” Verdiego, „Pajace" Leoncavalla, „Rycerskość wieśniacza” Mascagniego, „Cyganeria”, „Madama Butterfly” Pucciniego, "Czarodziejski flet" i „Don Giovanni” Mozarta, „Napój miłosny" Donizettiego, „Requiem" Palestra, „Maksymilian Kolbe” Probsta, „Giselle” Adama, „Kopciuszek” Prokofiewa, „Eugeniusz Oniegin” i „Dziadek do orzechów” Czajkowskiego, „Carewicz” Lehara, „Borys Godunow” Musorgskiego, „Carmen” Bizeta, „Orfeusz i Eurydyka” Glucka, „Łucja z Lammermoor”, „Carmina Burana” Orffa. Występuje także jako symfonik w kraju i za granicą; realizuje nagrania archiwalne. Z zespołami Opery Śląskiej wielokrotnie gościł za granicą. Prowadził i zorganizował tournee po USA i Kanadzie, Belgii, Danii, Holandii, Włoszech, Luksemburgu, Szwecji, Austrii, Szwajcarii i Niemczech. Związany jest stałą współpracą z Orquestra do Norte w Portugalii. Prowadzi zajęcia w Akademii Muzycznej w Katowicach na wydziale wokalno-aktorskim. W 2005 roku otrzymał „Złoty Laur Umiejętności i Kompetencji” w kategorii: instytucja i twórca kultury, w roku 2006 - Bytomską Nagrodę Europejską, a w roku 2009 nagrodę w kategorii Najlepszy Dyrygent przyznaną przez Kapitułę Teatralnych Nagród Muzycznych im. Jana Kiepury.

TADEUSZ SERAFIN. Po studiach w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, które ukończył w 1970 r. z wyróżnieniem (wydziały: instrumentalny oraz teorii i kompozycji) został zaangażowany jako kontrabasista do Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia i Telewizji, z którą współpracował przez szereg lat. Uczestniczył także w kursach mistrzowskich w RFN, Belgii i we Włoszech (m.in. pod kierunkiem Pierra Boulesa, Karela Anclera i Heinza Roegnera). Wkrótce podjął studia dyrygenckie w macierzystej uczelni w klasie Napoleona Siessa (ówczesnego dyrektora Opery Śląskiej). Od roku 1978 pracuje w Operze Śląskiej, gdzie przeszedł wszystkie szczeble awansu zawodowego i artystycznego od asystenta dyrygenta po stanowisko Dyrektora Artystycznego i Naczelnego, którym został w 1989 r. w wyniku konkursu. Po objęciu kierownictwa Opery Śląskiej, w krótkim czasie przełamał kryzys repertuarowy i kadrowy, zreformował organizacyjnie teatr, poszerzył zakres współpracy z wybitnymi dyrygentami, reżyserami i śpiewakami. Ma także ogromny udział w modernizacji zabytkowego gmachu Opery Śląskiej i w odbudowie po pożarze jej sali filharmonicznej, która odzyskała stylowy wystrój.

Występuje także jako symfonik w kraju i za granicą; realizuje nagrania archiwalne, w tym z WOSPRiTV. Nagrana pod jego batutą płyta „Nabucco” w wykonaniu artystów Opery Śląskiej otrzymała status złotej, a następnie - w 2003 r. - status platynowej płyty. W dorobku - liczne realizacje oper i baletów pod własnym kierownictwem muzycznym, w tym m. in.: „Halka”, „Straszny dwór” St. Moniuszki, „Rigoletto”, „Ernani”, „Nabucco”, „Aida” G. Verdiego, „Tannhäuser” R. Wagnera, „Pajace” R. Leoncavalla, „Rycerskość wieśniacza” P. Mascagniego, „Cyganeria”, „Madama Butterfly”, Gianni Schicchi” G. Pucciniego, „Czarodziejski flet” W. A. Mozarta, „Borys Godunow” M. Musorgskiego, „Napój miłosny”, „Łucja z Lammermoor” G. Donizettiego, „Orfeusz i Eurydyka” Ch. W. Glucka, „Carmina burana” C. Orffa, „Carmen” G. Bizeta, „Manru” I. J. Paderewskiego, „Requiem” R. Palestra, „Maksymilian Kolbe” D. Probsta, „Giselle” Ch. Adama, „Piotruś i wilk”, „Kopciuszek” S. Prokofiewa.

Do rangi ogólnopolskich wydarzeń zostały zaliczone ostatnie premiery pod jego batutą: „Gioconda”, „Tannhäuser” (Złota Maska za reżyserię), „Aida” (Złota Maska dla najlepszego spektaklu sezonu), „Carmina burana” (Złota Maska za reżyserię, scenografię, spektaklu sezonu i odtwórczyni partii Dziewczyny – Kariny Skrzeszewskiej) i „Borys Godunow”. Do jego cennych osiągnięć należy także zaliczyć pięciokrotną organizację Konkursów Wokalistyki Operowej im. Adama Didura (ostatnie 2 edycje międzynarodowe).

Tadeusz Serafin, czołowy polski dyrygent operowy, przedsiębiorczy i skuteczny menedżer, od 20 lat z sukcesami kieruje Operą Śląską, z której uczynił scenę o szerokich kontaktach zagranicznych. Doprowadził do licznych tournée teatru po USA, Kanadzie, Holandii, Belgii, Włoszech, Portugalii, Niemiec, Danii i Meksyku. Od 15 lat Opera Śląska regularnie występuje w Niemczech – co roku kilka tournée – gdzie prezentowała się na kilkudziesięciu scenach, w tym: w Berlinie, Monachium i Hamburgu. Jest artystą o wielkim znaczeniu i dorobku twórczym, oddanym bez reszty Operze Śląskiej, związanym także stałą współpracą z Orquestra do Norte w Portugalii oraz Akademią Muzyczną im. K. Szymanowskiego w Katowicach, gdzie prowadzi zajęcia pedagogiczne.

W styczniu 2005 roku otrzymał Laur Kompetencji i Umiejętności. Dzięki swoim podróżom artystycznym sławi imię Opery Śląskiej oraz kultury polskiej na świecie. W roku 2009 uzyskał nagrodę w kategorii Najlepszy Dyrygent przyznaną przez Kapitułę Teatralnych Nagród Muzycznych im. Jana Kiepury.